Nu eens de andere kant van het verhaal.. Wat, als je geen kinderen hebt maar ze wel graag had willen hebben? Hoe vaak krijg je dan wel niet te horen:
Goh, heb jij geen kinderen? Waarom ga je niet adopteren? Zal ik eens even langskomen, kijken of het dan lukt? Ben je lang in het ziekenhuis bezig geweest?
Allemaal vragen die heel logisch zijn, maar erg indringend en "brutaal". Ik ben altijd van de "opene" geweest, om de ander het gemakkelijker te maken.
Een tijdje was ik lid van de "freya", zo'n stichting die je helpt om ermee om te leren gaan. Ik werd er gewoon depressief van, veel vrouwen denken dat ze niet meer meetellen, als het gewoonweg niet lukt. En er ook in blijven hangen, want als vrouw moet je kinderen hebben.
Want, wees eerlijk alles draait toch om de kinderen?? Het hoort erbij, het zit in je bloed. Kinderen voortbrengen..
Máááár, ons leven is niet opgehouden omdat er geen kinderen zijn gekomen. Ook wij zijn door een rouwproces gegaan. Het hebben van kinderen is geen pré, samen kun je het heel gezellig hebben. En nee, onze hond is niet de vervanging (!) En ja, ik snap het wel dat je graag praat over de kinderen. Het is het mooiste dat je kunt "bezitten".
Wij zijn niet zielig en wij vinden een heleboel kinderen heel erg leuk, maar ook wel eens minder leuk. Wij hebben hier genoeg kotertjes die over de vloer komen, maar vinden het ook leuk als ze weer pleite gaan.
Nu niet bang zijn om aan een ander eens verder te vragen. Het hoort ook bij het leven..
Zoals AJ altijd zegt: Ieder huisje heeft zijn kruisje...die voor de één wat zwaarder valt dan voor de ander.

* ik kan niet wachten dat ik weer op Lynn mag passen, die gewoon 's avonds weer lekker in haar eigen bedje stapt ;-) En haar eigen papa en mama gaat "vervelen". Maar man, wat hou ik veel van dat wijffie.
Maar ook van Sander, Youri, Zowie, Vinnie en little A.Jeetje! O ja, dan hebben we ook nog onze binken Tudor en Vito... Allemaal heel speciaal voor ons ;-)
4 opmerkingen:
Ja, wat een discussie he? Het heeft in ieder geval weer heel wat mensen aan het nadenken gezet. Mij ook.
En dan brengt het eigenlijk ook nog wel wat goeds voort toch?
Trouwens onvoorstelbaar he, wat sommige mensen durven voor te stellen. Je zou ze een klap voor de k.. geven.
En hoezo niet meetellen. Kom op zeg. Als er 1 meetelt, dan ben jij het wel. Ook zonder kinderen.
Af en toe ben ik zelfs een beetje jaloers, op de momenten, ja die zijn er af en toe zeker, dat mijn kineren WEL vervelend zijn. ;-)
Maar die ik uiteraard voor geen meter kan en wil missen.
Het is een heftige discussie waar ik me nu maar even buiten houd :-)voor mijn eigen gemoedsrust ;-)
Maar ik geef de meesten wel gelijk in hun eigen mening.
Maar Lij! jij telt echt wel mee hoor en je hebt toch je eigen kind op MP wat wil je nog meer ;p ik ken nog iemand die zelf geen kinderen kreeg en heeft het 2 jaar geleden opgegeven vanwege haar leeftijd maar heeft ondertussen wel een zoon en dochter ( ze deed noodopvang ) en heeft dus veel kinderen over de vloer gehad maar nu heeft ze alsnog haar eigen gezinnetje, het eerste jongetje is als baby daar terecht gekomen en het meisje is in 2005 daar ook als baby terecht gekomen.
Het is een keus en jouw keus is om dat niet te doen, en dat vind ik erg sterk dat als je zo graag kinderen hebt gewild toch gelukkig kan zijn met het feit dat het niet zo heeft moeten zijn.
Natuurlijk hoop ik dat ik later wel kinderen krijg maar als dat niet gebeurd, weet ik niet of ik wel bv aan noodopvang zal doen, kinderen die mishandeld zijn e.d. ik paste daar vaak op en soms kreeg je verhalen van die kleintjes te horen, daar schrok ik echt heel erg van. Maar het leerde me ook hoe de wereld er echt uitziet.
Maar zwaar dat het me lijkt....
Nee hoor lij knijp maar mooi in je handjes je hebt het leuk voor elkaar, huisje boompje beestje en natuurlijk geweldige collega's :)
Oja zo'n slechte oppas ben ik dus toch niet als ik maar bij iedereen altijd mocht oppassen en ook nog eens bij baby's ;) even mezelf omhoogtrekken hoor na een bepaalde post hahaha.
Kortom Lij, je bent een top''wijf'' en ik geef je helemaal gelijk
Er zijn nog heel wat vrouwen die het gevoel hebben dat ze niet meetellen...omdat ze niet kunnen meepraten. En daar echt in blijven hangen.. Voor mij mag iedereen er lustig op los kletsen over hun koters, maar ik wil ook even duidelijk maken dat er vrouwen bij zijn die dit erg moeilijk vinden ;-) O, shoot doe ik het weer....ook mannen hebben dit...
Die tijd is voor mij (ons) gelukkig voorbij..
Hoi, kwam even op tegenbezoek. Wat een leuk blog heb je. Ik kom zeker nog eens terug.
Een reactie posten