dinsdag 29 juli 2008

Nondeju!

Om 5 uur vanmorgen gleed ik naast het bedje. Ondanks dat alle ramen tegen elkaar open stonden, was het niet meer te doen. Het moest maar.

De doggies vonden het ook wel prettig, lekker vroeg naar buiten. Zo lekker, dat ze allebei de poten namen. Eerst had ik het niet eens in de gaten. Totdat er heel in de verte geblaf doorkwam. Ineens drong het tot me door, dit klinkt wel heel ver weg. En toen.....was het ineens héél erg stil.

Dat voelde raar...Fluiten hielp niet. Het was en bleef stil. Visioenen van twee kleine hondjes in een mestput. Smekende ooggies, trappelende pootjes, proberen zichzelf uit de stront te werken. Niemand die ze hielp.... Ik kon wel janken..

Uiteindelijk, na een half uur, zie ik een "eenzame" fietser voorbijgaan met in zijn kielzog Lola en Joy.

Nou, toen was er echt stront aan de knikker, voor allebei!


7 opmerkingen:

Mijn dagboek zei

EN NOU ZIJN ZE MAK... HET ZIJN DONDERSTRALEN EN BLIJVEN DAT OOK HOOR GR MIJ

Anoniem zei

En dat s'morgens vroeg!!
Ze zijn in elk geval heelhuids weer thuis, maar prettig is anders.

Tummetje zei

Ze waren gewoon in de war. Niet te streng voor ze zijn he :)

Anoniem zei

wat een donders, baasje weer laten schrikken, slechte start van de dag.

mack zei

Heb je ze alsnog in de gierput gekwakt?

Smitsky zei

Dreigen met het asiel..Ze schrokken zich rot.

daydreamer zei

Haha, ja, het zijn net kleine kinderen. Jij in paniek (waar zijn ze??) en die honden doodleuk aanlopen zonder in de gaten te hebben wat ze verkeerd hebben gedaan. Ik zie het beeld al helemaal voor me. :)